آشنایی با انواع دندان ها و کاربرد هر کدام

 بیشتر بزرگسالان 32 دندان دارند که دندان های دائمی یا ثانویه نامیده می شوند. انواع دندان های بزرگسالان عبارتند از:

  • 8 دندان پیشین
  • 4 دندان نیشآ
  • 8 پرمولر
  • 12 دندان مولر یا آسیای از جمله 4 دندان عقل

انواع دندان در کودکان کدامند؟

کودکان فقط 20 دندان دارند که دندان های شیری با موقتی یا دندان کودکان نامیده می شوند. دندان های شیری در هر فک 10 عدد هستند و انواع دندان شیری عبارتند از:

  • 4 دندان پیش
  • 2 دندان نیش
  • 4 دندان آسیاب یا آسیا

بیشتر بخوانید :

دندان پیشین

هشت دندان پیشین شما در قسمت جلوی دهان قرار دارد. چهار تا از آنها در فک بالا و چهار تا در فک پایین دارید. دندانهای پیش معمولا کووچک هستند. آنها دارای لبه های تیز هستند که به شما کمک می کند غذا را گاز بگیرید. هر زمان دندان های خود را در چیزی مانند سیب فرو می کنید ، از دندان های ثنایا یت پیشین کمک خواهید گرفت. دندان های پیش معمولاً اولین مجموعه دندان هایی هستند که رویش می کنند و در حدود 6 ماهگی ظاهر می شوند. دندان دائمی پیش در سنین 6 تا 8 سالگی جوانه میزنند.

انواع دندان نیش

چهار دندان نیش شما در کنار دندان های پیشین شما قرار دارد. شما دو دندان نیش در فک بالایی و دوتای دگیر در فک پایینی و در دو طرف دندان های پیشینن دارید. دندان های نیش دارای یک سطح تیز و شارپ برای پاره یا تکه تکه کردن مواد غذایی هستند.

دندان آسیاب کوچک یا پری مولار یا مولر

هشت دندان پریمولار یا مولر یا آسیاب کوچک یا آسیای کوچک شما در کنار دندان نیش قرار دارند. 4 دندان آسیاب کوچک در فک بالا و 4 تای دیگر در فک پایین. دندان های پری مولر بزرگتر از دندان های نیش و دندان های ثنایا هستند. آنها دارای یک سطح صاف با برجستگی هایی برای خرد کردن و آسیاب کردن مواد غذایی به قطعات کوچکتر هستند تا بلع آن آسان تر شود. دندانهای پری مولار شیری با پری مولارهای دائمی جایگزین می شوند. نوزادان و کودکان خردسال فاقد دندان پرمولر هستند. زیرا این دندان ها تا حدود 10 سالگی شروع به آمدن نمی کنند. تصویر بالا مشخصا دندان های عقل را نشان میدهد که دندان های آخرین ردیف از هر قوس فکی هستند.

انواع دندان آسیاب یا مولار

به دندان های خلفی انسان دندان آسیاب یا دندان مولار یا مولر (molars) گفته می شود. این دندان ها 12 عدد هستند و بزرگترین و محکم ترین دندان ها در قوس فکی شما به شمار میروند. شما شش دندان آسیاب در فک بالا و شش دندان دیگر در پایین دارید. به هشت دندان مولار یا دندان آسیاب شما بر اساس زمانی که به طور معمول جوانه میزنند یا از لثه بیرون می آیند دندان آسیاب 6 ساله و یا دندان آسیاب 12 ساله گفته میشود.

تعداد دندان های عقل

بزرگ بودن سطح جویدنی دندان های آسیاب به شما کمک می کند تا مواد غذایی را بهتر خورد کنید. دندان های آسیاب شامل 4 دندان عقل می شوند که آخرین مجموعه دندان هایی هستند که جوانه میزنند یا از لثه بیرون می آیند. این دندان ها معمولاً در سنین 17 تا 25 سالگی به طور کاملا رشد میکنند.

نکات پایانی درباره تعداد و انواع دندان در انسان

32 دندان شما به عنوان یک انسان بالغ برای گاز گرفتن و ساییدن غذا ضروری است. شما همچنین به دندان های خود نیاز دارید تا بتوانید واضح صحبت کنید. در حالی که دندان های شما طوری شکل گرفته اند که تا سالیان سال در داخل دهان شما باقی بمانند اما اگر به درستی از آن ها مراقبت نکنید قطعا تا آخر عمر از نعمت آن ها بهره نخواهید برد. با دقت از آن ها مراقبت کنید و هر 6 ماه یک بار برای چکاپ کم هزینه به یک دندانپزشک خوب  مراجعه کنید. برای خوب نگه داشتن دندان ها، به طور مرتب از نخ دندان و مسواک استفاده کنید و هر شش ماه با تمیز کردن حرفه ای دندان ها، جرم گیری دندان یا بلیچینگ دندان زیبایی و سلامت بیشتری برای دندان های خود به ارمغان بیاورید.( جهت کسب اطلاعات ببشتر پیرامون بلیچینگ دندان کلیک کنید.)

رفرنس

طبقه بندی پری ایمپلنت ها و تحلیل استخوان فک

 این طبق بندی به عنوان معیاری تشخیصی است که میزان تحلیل و از بین رفتن استخوان را بعد از جراحی ایمپلنت دندان مشخص می کند.

به طور کلی این تحلیل استخوان به سه دسته تقسیم می شود:

زودرس

با PD ≥4 میلی متر و از دست دادن استخوان کمتر از 25 درصد از طول کاشت.

متوسط

با PD ≥6 میلی متر و ریزش استخوان بین 25 تا 50 درصد از طول کاشت.

پیشرفته

با PD ≥8 میلی متر و از دست دادن استخوان بیش از 50 of از طول کاشت.

بیشتر بخوانید :

یک مزیت قابل توجه این طبقه بندی ، ارزیابی از دست دادن استخوان از نظر درصد طول کل ، به جای میلی متر است (از آنجا که هر کاشت طول متفاوتی دارد و هر سیستم ایمپلنت دندان شکل متفاوتی دارد).

پیش نیازهای تشخیصی این طبقه بندی وجود التهاب و از بین رفتن پیشرونده استخوان است. التهاب بالینی به عنوان وجود BOP یا پرشدگی در دو منطقه از شش ناحیه اطراف ایمپلنت تعریف شده است. از دست دادن استخوان توسط متخصص ایمپلنت دندان دیده و مشخص می شود و اندازه گیری بر روی رادیوگرافی هایی که مرتباً گرفته شده بود ، این میزان را تعریف می کند.

به طور کلی در نظر گرفته شده است که میکروب های sub gingival در ایمپلنت های بیمار دارای مشخصات کاملاً مشترک است. یک مطالعه اولیه نشان داد ، در حالی که جمعیت میکروبی اطراف ایمپلنت های سالم دارای میزان بالای سلولهای گرم مثبت کوکسوئید بودند با افزایش PD و التهاب لثه مواجه شده اند.

پوشش کامل سطح ایمپلنت توسط گونه های مختلف میکروبی در 30 دقیقه پس از قرار دادن ایمپلنت شروع به تکثیر می شود و بار باکتری ها برای هفته اول به همان اندازه باقی می مانند. بین هفته اول و دوازدهم پس از عمل ، بار باکتری برای چندین گونه به طور قابل توجهی بیشتر می شود که این سبب می شود تا بیماری هایی در ناحیه جراحی رخ دهد.

طبق مطالعات ذکر شده در بالا ، ترکیب باکتریایی پری ایمپلنت از دندانهای همسایه انتقال پیدا می کند. این بدان معناست که میکروب روی دندانهای طبیعی است و آن ها به عنوان مخزن در اطراف ایمپلنت ها می باشند.

به منظور درمان بیماری های ایمپلنت دندان انجام نکات زیر ضروری است.

  • حفظ بهداشت دهان و دندان
  • حفظ سلامت ایمپلنت ها
  • مصرف دارو های تجویز شده توسط متخصص ایمپلنت دندان
  • ویزیت های دوره ای
  • عکس برداری های دوره ای از ایمپلنت ها

 

علت افتادن لمینت دندان یا شکستن آن چیست؟

 همانطور که گفته شد لمینت‌های دندان طوری ساخته می‌‍شوند که طول عمر و ماندگاری بالایی در شرایط عادی داشته باشند. اما در برخی موقعیت‌ها ممکن است دوام آن‌ها زیر سوال برود و دچار شکستگی شده یا بیفتند. در ادامه، عللی که باعث شکستن لمینت دندان و یا افتادن آن می‌شوند را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

طول عمر لمینت دندان

اولین و اصلی‌ترین علت افتادن لمینت دندان، میزان سن و عمر آن‌ها است. این ونیر‌ها معمولا بیش از 10 سال ماندگار هستند. هرچند که با مراقبت مناسب برای سال‌های بیشتری ممکن است ماندگار باشند.

اما در هر صورت با گذشت زمان، ممکن است آن‌ها به آرامی از دندان جدا ‌شوند زیرا پیوند چسبنده آن‌ها به سطح دندان، پس از چندین سال ممکن است ضعیف شده و باعث افتادن یا جدا شدن جزئی لمینت شود.

اتصال ضعیف لمینت به دندان‌ها

دومین دلیل شایع که می‌تواند باعث افتادن لمینت دندان شود، اتصال نامناسب یا بی‌کیفیت لمینت به دندان است. سمنت یا چسپی که برای اتصال لمینت‌ها به دندان‌ها استفاده می‌شود اگر به اندازه کافی کیفیت نداشته باشد، یا تکنیک اتصال سمنت به دندان و سپس اتصال لمینت اصولی نباشد، پس از مدت زمان کوتاهی، ممکن است لمینت دچار تغییر موقعیت شده یا از دندان جدا شود.

از همین رو، انتخاب یک دندانپزشک یا متخصص ترمیمی و زیبایی دندان که در تمام مراحل نصب لمینت دقت کافی دارد و تکنیک‌های مناسبی بکار می‌برد از اهمیت زیادی برخوردار است.

پوسیدگی دندان

سومین عامل شایع که می‌تواند در شکستن لمینت دندان و یا افتادن آن نقش داشته باشد پوسیدگی دندان است. دندانی که لمینت شده، ممکن است دچار پوسیدگی شود و همانطور که پوسیدگی گسترش می‌یابد، اتصال لمینت به دندان نیز ضعیف شده تا در نهایت به صورت جزئی یا کامل لمینت خواهد افتاد.

سایش دندان‌ها

از مهم‌ترین علل شکستن لمینت دندان سایش دندان ها به هم است. مثلا افرادی که عادت به دندان قروچه و یا ساییدن دندان‌ها به هم طی خواب یا بیداری دارند، زودتر از افراد دیگر کیفیت لمینت‌های خود را از دست خواهند داد.

فشار وارد شده از سوی دندان‌ها به ساختار و بدنه لمینت (مخصوصا لبه‌های آن) می‌تواند باعث ترک برداشتن و یا شکستن کامل لمینت به مرور زمان شود. از همین رو تا زمانی که دندان قروچه یا عادت ساییدن دندان‌ها به هم کنترل نشود، بهتر است که از هیچ نوع ونیر دندانی برای زیبایی بخشی به طرح لبخند استفاده نشود.

 

علت خشکی دهان چیست و چگونه برطرف میشود؟

 به خشکی دهان در اصلاح دندانپزشکی زیروستومیا یا (xerostomia) گفته میشود. زیروستومیا زمانی اتفاق می افتد که غدد بزاقی دهان شما بزاق کافی تولید نمی کند. این حالت باعث ایجاد احساس ضعف یا خشکی در دهان شما می شود. این بیماری همچنین می تواند علائم دیگری مانند بوی بد دهان، خشکی گلو و یا ترک خوردن لب ها را ایجاد کند.

در ادامه با دنیا دنتال بهترین کلینیک دندانپزشکی شمال تهران همراه باشید تا با علل و درمان این مشکل آشنا شوید.

چه عواملی باعث خشکی دهان می شود؟

این مشکل می تواند علل مختلفی داشته باشد. اما اغلب از کمبود آب بدن ناشی می شود. برخی از بیماری ها مانند دیابت نیز می تواند بر تولید بزاق شما تأثیر بگذارد و منجر به خشکی دهان شود.

دلایل دیگر عبارتند از:

استرس

اضطراب

سیگار کشیدن

مصرف ماری جوانا

داروی مسکن

تنفس دهانی

مصرف برخی داروهای خاص، از جمله برخی آنتی هیستامین ها، داروهای ضد افسردگی و سرکوب کننده های اشتها

پرتودرمانی سر و گردن

برخی از اختلالات خود ایمنی، مانند سندرم شوگرن

مسمومیت با بوتولیسم

پیری و افزایش سن

چه بیماری هایی باعث خشکی دهان میشود؟

اگر مدتی است که دهانتان خشک شده است باید به دنبال پیدا کردن علت آن باشید. ثابت شده که برخی از بیماری ها نیز میتواند باعث خشک شدن دهان شود. برخی از این بیماری ها عبارتند از:

دیابت

برفک دهان

بیماری آلزایمر

فیبروز کیستیک

اچ آی وی و ایدز

سندرم شوگرن

درمان پزشکی

وقتی با علائمی چون خشکی دهان به پزشک مراجعه کنید، او احتمالا بعد از بررسی اولیه از شما در مورد داروهای احتمالی که مصرف میکنید سوال خواهد پرسید. اگر علت خشکی واقعا دارو باشد، پزشک میتواند دوز آن را کم کرده و یا اینکه داروهای مشابهی را جایگزی داروی فعلی شما کند.

پزشک همچنین برای افزایش ترشح بزاق دهان شما داروهای خاصی تجویز میکند و یا اینکه حتی بزاق مصنوعی برای شما درخواست میدهد.

روش های درمانی برای ترمیم یا احیاء غدد بزاقی ممکن است در آینده برای درمان خشکی دهان در دسترس باشد ، اما یک بررسی تحقیقاتی در سال 2016 نشان داد که تحقیقات بیشتری برای این موضوع نیاز است.

چه زمانی باید به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کنیم؟

اگر مشکل شما مزمن شده بهتر است که با یک دندانپزشک یا پزشک عمومی صحبت کنید. اگر همراه با خشک بودن دهان علائم زیر را تجربه میکنید حتما به پزشک خود اطلاعا دهید:

احساس خشکی در دهان یا گلو

افزایش غلظت بزاق

زبر و خشن شدن زبان

ترک خوردن لب ها

مشکل در جویدن یا بلعیدن

کاهش حس چشایی

بوی بد دهان( چناچه قصد مطالعه بیشتر پیرامون مشکل بودی بد دهان و درمان ان را دارید روی این لینک کلیک کنید.)

خلاصه، مفید و مختصر

حشکی دهان را اغلب می توانید در خانه و بدون کمک دندانپزشک یا پزشک عمومی حل کند. اما اگر این وضعیت مزمن شد و در طولانی مدت شما را آزار داد حتما به پزشک مراجعه کنید. پزشکان و دندانپزشکان میتوانند با پیدا کردن علت اصلی این مشکل و برطرف کردن آن به بهبود شما و بازگشت رطوبت به دهانتان کمک کنند.

اگر دهان شما خشک است حتماً با مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و مراجعه مرتب به دندانپزشک و یا کلینیک دندانپزشکی خوب از دندان های خود مراقبت بیشتری کنید. زیرا در هر صورت مراجعه منظم به مطب دندانپزشکی می تواند به جلوگیری از پوسیدگی دندان و بیماری لثه که میتوانند ناشی از خشکی دهان باشند کمک کند.( چناچه قصد آشنایی با درمان های پوسیدگی دندان را دارید کلیک کنید.)

 

پری ایمپلنت

 پری ایمپلنت چیست؟ بیماری پری ایمپلنت در موارد نادری رخ می دهد که عفونت و التهاب در لثه و استخوان فک بیمار رخ داده است. علت پری ایمپلنت می تواند کاشت به روش غلط و یا عدم مراقبت های لازم از طرف بیمار باشد.

پری ایمپلنت یک روند التهابی مخرب است که روی بافتهای نرم و سخت اطراف ایمپلنت کاشته شده تاثیر می گذارد. در واقع بافت نرم ملتهب شده و بافت سخت با گذر زمان از بین می رود.پری ایمپلنت در همه بیماران رخ نداده و در موارد بسیار نادر رخ می دهد. به بیماران برای جلوگیری از این بیماری توصیه می شود در صورت نگرانی از سلامت دهان و دندان خود مرتباً در جلسات دندانپزشکی شرکت کنند و از یک دندانپزشک ترمیمی خوب مشاوره بگیرند.

پری ایمپلنت یا ایمپلنتایتیس چیست؟

به بیماری هایی که در نواحی اطراف ایمپلنت ایجاد شده که بیشتر ناشی از عدم مراقبت های لازم از طرف بیمار است بیماریهای پری ایمپلنت گفته میشود. ایمپلنت معمولا توسط روکش دندان پوشانده میشود که در نواحی تماس با بافت نرم و سخت کناری در صورت عدم رعایت مراقبت های لازم میتواند باعث التهاب و بیماریهای پریودنتال شود. موضع اطراف ایمپلنت موضع مناسبی جهت تجمع باکتریها است که این باکتریها بمرور زمان باعث التهاب و در موارد حاد باعث عفونت لثه میشود.

علل بیماری پری ایمپلنت چیست؟

  • به وجود آمدن بیماری پری ایمپلنت ناشی از موارد زیر است:
  • وجود آلودگی در وسایل و بستر جراحی
  • استفاده بیش از حد و فشرده سازی زیاد ایمپلنت هنگام کاشت دندان
  • وجود بقایای دندان کشیده شده نظیر ریشه دندان در موضع کاشتو یا یک جسم خارجی
  • بیماری هایی نظیر پوکی استخوان و ...
  • سلول های باقی مانده از یک کیست یا گرانولوما
  • عدم رعایت بهداشت توسط بیمار

درمان پری ایمپلنت چگونه است؟

برای درمان پری ایمپلنت می توان از درمان های ضد باکتریایی برای برطرف کردن عفونت های احتمالی استفاده کرد. استفاده از آنتی بیوتیک هایی نظیر مثال مترونیدازول یا اورنییدازول در طی ده روز آخر درمان ضد عفونی کننده موضع بوده و تجویز می شود، اجازه می دهد این امر می تواند عفونت پری ایمپلنت را برطرف سازد. گاهی دندانپزشک برای درمان نیازمند روش هایی نظیر جراحی در موضع است. جراحی برای ترمیم استخوان و یا تغییر شکل و درمان بافت نرم در برخی از موارد لازم است.

راه های جلوگیری از پری ایمپلنت چیست؟

افرادی که ایمپلنت استفاده میکنند بایستی بهداشت دهان و دندان خود را بخوبی رعایت نمایند. کنترل صحیح جرم دندان، نکشیدن سیگار و مشروبات الکلی و رجوع به دندانپزشک در دوره های زمانی مشخص میتواند از بیماری پری ایمپلنت جلوگیری کند. با کاشت دندان می توان زیبایی دندان را برای فرد مهیا کرد و مشکلات فقدان دندان را برای بیمار از بین برد.

چنانچه نیازمند کسب اطلاعات جامع تری در مورد ایمپلنت های دندان هستید. اینجا کلیک کنید.

رفرنس : کلینیک دندانپزشکی ایده ال

در کدام موارد چاره ای جز روکش کردن دندان نیست ؟

 در واقع روکش کردن دندان ها به عنوان آخرین راه حل برای نگهداری دندان هاست. در مواقعی که از هیچ کدام از درمان های محافظه کارانه تر به دلیل از دست رفتن زیاد بافت دندانی نمی توان استفاده کرد، به روکش کردن دندان می توان فکر کرد.

شکستگی های وسیع دندانی:

زمانی که حجم عمده ای از دندان یا دندان ها در اثر شکستگی های وسیع از دست رفته است، برای بازسازی دندان می توان از روکش استفاده کرد. البته باید دقت شود در بسیاری از موارد شکستگی ها، با کمک ترمیم های کامپوزیتی و یا بیلداپ های کامپوزیتی قابل بازسازی است و نیازی به تراش دندان ها و از بین بردن بافت باقی مانده دندان به منظور قرار دادن روکش نیست.

پوسیدگی های گسترده و عمیق:

گاهی در دندان هایی که به دلیل پوسیدگی های  بسیار جدی و وسیع، بافت بسیار اندکی از آن ها باقی مانده، انتخابی جز روکش کردن دندان نداریم.البته در بسیاری موارد این دندان ها نیازمند درمان ریشه، پست و کور و جراحی افزایش طول تاج هستند و در مرحله ی آخر برای حفظ دندان، روکش بر روی آن ها قرار داده می شود.

اگر هنوز با دلایل پوسیدگی دندان و هم چنین درمان های آن آشنا نیستین کلیک کنید.

ایمپلنت های دندانی:

روکش های ایمپلنت جزئی از درمان های ایمپلنت بوده و چند ماه پس از جراحی ایمپلنت بر روی فیکسچر ایمپلنت قرار داده می شود.

بریج های دندانی:

زمانی که فرد یک دندان و یا چند دندان را از دست داده و به هر دلیل قادر به استفاده از ایمپلنتنیست، و در عین حال دندان های دو طرف ناحیه بی دندانی دچار آسیب و تخریب هستند ( وجود پوسیدگی ها و یا پرکردگی های قدیمی ) می توان از بریج های دندانی استفاده کرد.

بریج های دندانی در واقع روکش های به هم پیوسته هستند که با اتصال دندان های دو طرف ناحیه بی دندانی، فضای بی دندانی را پر می کنند.

رفرنس کلینیک ترمیم و زیبایی دندان آرتمان درمان

دندان قروچه یا براکسیسم چیست و چطور درمان می شود؟

 براکسیسم یا دندان قروچه مشکل شایعی در میان افراد است که اشاره به ساییده شدن دندان ها با فشار به هم طی بیداری یا خواب دارد. این مشکل اگر ادامه دار باشد میتواند به تحلیل مینای دندان و سایر مشکلات مشابه منجر شود. نحوه تشخیص، علل، علائم و درمان دندان قروچه در این مقاله کلینیک دندانپزشکی قیطریه خواهید خواند.( جهت آشنایی با عوامل تحلیل و فرسایش مینای دندان اینجا کلیک کنید.)

بروکسیسم یک مشکل دئنمعغ6وه.ندانپزشکی بسیار شایع است

حدود نیمی از بزرگسالان در ایالات متحده دندان های خود را به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه به هم میسابند. اما از این بین تنها 20 درصد دچار براکسیسم هستند. به این معنی که آنها دندان های خود را به طور مکرر و زیاد به هم سابیده و مینای دندانشان دچار تحلیل زیادی است.

چه کسانی بیشتر براکسیسم دارند؟

زنان و مردان بالای 25 سال بیشتر از کودکان دندان قروچه را تجربه می کنند. از طرفی از آنجایی که فک و دندان کودک به سرعت رشد می کند احتمالا دندان قروچه در کودکان چندان غیرطبیعی نیست و آسیبی به دندان نمی زند. کودکانی که دندان هایشان را به هم میسایند معمولا پیش از وارد شدن آسیب به دندان ها یا تجربه درد و ناراحتی دست از آن می کشند. براکسیسم اغلب در بزرگسالان شدیدتر است.

انواع دندان قروچه

به طور کلی ما دو نوع دندان قروچه داریم که عبارتند از:

براکسیسم در زمان خواب (دندان قروچه شبانه): زمانی رخ می دهد که، کسی دندان های خود را هنگام خواب به هم میسابد. این رایجترین نوع براکسیسم است.

براکسیسم بیداری: زمانی است که شخصی دندان های خود را در طول روز و اغلب به دنبال استرس، اضطراب، عصبانیت یا تنش به هم میسابد.

علت دندان قروچه: چه عواملی باعث بروکسیسم میشوند؟

البته دندانپزشکان مطمئن نیستند که چه عواملی باعث ایجاد دندان قروچه می شوند. در واقع یا بروکسیسم دندان ممکن است به طیف وسیعی از عوامل روحی و روانی، جسمی و ژنتیکی مربوط باشد. استرس، عفونت های تنفسی، آلرژی، درد گوش و برخی از داروهای خاص با دندان قروچه همراه هستند. همچنین برخی از افراد نسبت به سایرین بیشتر مستعد ابتلا به این مشکل هستند.

علائم

علائم متداول بروکسیسم شامل موارد زیر است:

 

به هم سابیدن بیش از حد دندان ها

سردرد

درد گوش

درد عضلات مربوط به فک

درد صورت و گردن

قفل شدن فک

شنیده شدن صدای مفاصل فک جین جویدن غذا

تحلیل مینای دندان

کوتاه شدن دندان ها

آسیب به دندان ترمیم شده

شکسته شدن، لب پر شدن یا ترک برداشتن دندان ها

حساسیت دندان

گاز گرفتن مکرر و ناگهانی بخش داخلی گونه ها

وجود زخم در بخش هایی از زبان گه در تماس با دندان است

عوامل خطر بروز دندان قروچه کدامند؟

بروکسیسم بدون درمان می تواند منجر به بروز مشکلات جزئی و شدید دندانپزشکی شود. برخی از مشکلات وعوامل خطر عبارتند از:

اختلالات فک ، مانند اختلال عملکرد مفصل گیجگاهی فکی (TMD)

درد شدید صورت

سردردهای مکرر و درد در شقیقه ها

آسیب به مینای دندان، تاج و ترمیم دندانی

دندان های کوتاه شده به دلیل از بین رفتن مینای دندان

کشیدن دندان( جهت کسب اطلاعات بیشتر پیرامون کشیدن دندانکلیک کنید.)

 

۵ علامتی که نشان میدهد شما نیاز به دندانپزشک دارید

 آیا میدانید که چه زمانی باید به یک دندانپزشک مراجعه کرد؟ بهترین زمان برای یک قرار ملاقات با مطب دندانپزشکی چه وقتی است؟ آیا تنها زمانی که مشکل داریم باید به دندان پزشکی مراجعه کنیم؟ با ما همراه باشید تا درباره بهترین زمان مراجعه به دندانپزشک ترمیمی خوب اطلاعات ارزشمندی در اختیار شما قرار دهیم.

بهترین زمان برای مراجعه به دندانپزشک

متأسفانه بیشتر مردم نمی دانند علائم اولیه مشکلات دندان پزشکی به چه صورت است ، به همین دلیل اغلب منتظر میمانند تا درد و یا علائم شدید را تجربه کنند و آنگاه تازه به فکر مراجعه به دندان پزشکی میافتند. به همین جهت اغلب افراد زمانی به مطب میروند که مشکل جدی و خطرناک شده است و نیازمند درمان تخصصی است.

بیشتر بخوانید :

۵ نشانه که نیازمند مراجعه به دندانپزشک هستند

۱. حساسیت دندان که ممکن است با درد همراه باشد

اگر موقتا با درد دندان روبرو هستید لزومی به مراجعه ندارید. اما اگر برای بیش از یک روز و به صورت مزمن درد دندان دارید بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید. معمولا زمانی که دندان ها حساس میشوند شاهد تجربه درد خواهیم بود. این وضعیت زمانی تجربه میشود که مینای دندان دچار فرسایش شده باشد و لایه زیرین آن یعنی دنتین در معرض هوا قرار بگیرد. زمانی که دندان حساسی دارید با خورن چیزهای سرد و گرم ممکن است درد تجربه کنید. زمانی که این وضعیت بیش از چند روز شما را آزار میدهد، حتما باید آماده مراجعه به دندانپزشک شوید زیرا حساسیب دندان یک علامت هشدار دهنده است.

۲. حساسیت، تورم یا خونریزی از لثه ها

یکی دیگر از علائم رایجی که نیازمند توجه ویژه است حساسیت لثه ها است. برخی اوقات ممکن است به دلیل عواملی لثه ها متورم شده و نسبت به لمس حساس شوند. اگر در کنار این دو علامت، لثه مستعد خونریزی باشد یا خونریزی کند حتما باید به یک دندانپزشک مراجعه کنید. تا علت هرچه زودتر تشخیص داده شده و درمان شود. در برخی مواقع ممکن است به علت اشتباه در مسواک زدن و وارد شدن فشار به لثه باعث خونریزی شود اگر علت حساسیت لثه شما مسواکتان است میتوانید آن را عوض کنید اما اگر نمیدانید علت چیست حتما باید به فکر مراجعه به دندانپزشک باشید.

۳. بوی بد دهان

بوی بد دهان مشکلی است که گریبان افراد زیادی از جامعه  را میگیرد. برخی اوقات ممکن است به صورت موقت و به دنبال مصرف برخی مواد غذایی یا کم آبی بدن دچار بوی بد دهان شویم، اما اگر برای یک مدت طولانی دهانتان بوی بدی میدهد و نمیدانید دلیلش چیست حتما باید به دندانپزشک مراجعه کنید. بوی بدن دهان زمانی که خیلی طول بکشد ممکن است نشان دهنده یک مشکل جدی باشد که نیازمند مراجعه به مطب دندانپزشکی است.

۴. آسیب دیدن دندان

هرگونه ترک در سطح دندان و یا لب پر شدن آن باید جدی گرفته شود. زیرا این مشکلات میتوانند به مینای دندان شما آسیب وارد کرده و حتی در صورت جدی گرفته نشدن میتواند باعث عفونت پالپ دندان و در نهایت از دست رفتن دندان شود. اگر فکر میکنید دندان شما آسیب دیده است قبل از وارد شدن آسیب بیشتر به آن مراجعه به دندانپزشک را در اولویت خودتان قرار دهید.

۵. تغییر رنگ دندان

به طور کلی تغییر رنگ ها نشانه ای از بهداشت ضعیف دهان و دندان است. اگرچه شرایط دیگری نیز وجود دارد که می تواند باعث تغییر رنگ آن ها شود. شاید بتوان با روش های خانگی اقدام به سفید کردن دندان ( بلیچینگ دندان )ها کرد، اما ایمنترین و بهترین کار این است که قبل از هر چیزی به یک دندانپزشک مراجعه کنید. هر چه زودتر این ویزیت را ترتیب دهید بهتر میتوانید از تغییر رنگ (مثلا زرد شدن دندان ها) پیشگیری کنید.

 

پاسخ به چند سوال در رابطه با ایمپلنت دندان

 چه کسانی کاندید مناسبی برای ایمپلنت دندان هستند؟

زمانی که ایمپلنت دندان به عنوان گزینه درمانی در نظر گرفته می‌شود، متخصص ایمپلنت باید درباره مناسب بودن شرایط بیمار برای این درمان تصمیم بگیرد. فاکتورهایی که باید ارزیابی شوند شامل موارد زیر هستند:

سلامت بیمار (شرایط پزشکی، مصرف دارو، سن)

عادت‌های مختلف بیمار (کشیدن سیگار، دندان قروچه کردن، رعایت بهداشت دهان)

کیفیت و مقدار استخوان فک

معاینه‌ای کامل توسط دندانپزشک باید انجام شود تا مشخص گردد چه مقدار حجم و تراکم استخوانی در محل دندان از دست رفته وجود دارد، چرا که مقدار مشخصی از استخوان برای حمایت از ایمپلنت لازم است.

میزان موفقیت ایمپلنت‌های دندانی چقدر است؟

ایمپلنت‌های دندانی میزان موفقیت خیلی بالایی دارند. مطالعات مستند بالینی و تحقیقاتی میزان موفقیت ایمپلنت را بیش از ۹۵%، بالاتر از هر نوع دیگر از درمان‌های جایگزین دندان نشان داده‌اند. میزان موفقیت ایمپلنت حتی در نواحی با تراکم استخوانی کم، بالا است. به محض جوش خوردن ایمپلنت در استخوان، دوام آن یک عمر طول می‌کشد.

حدس میزنیم از این مطالب هم خوشتان بیاید :

 

چه کسانی نمی‌توانند ایمپلنت بگذارند؟

بعضی شرایط احتمالا بهتر است تحت عنوان  ” عوامل خطرساز ” توصیف شوند، نه ” موارد عدم تجویز ” ، زیرا ایمپلنت‌ها می‌توانند تقریبا در تمام بیماران موفقیت آمیز باشند. در بعضی موارد ممکن است موفقیت ایمپلنت‌ها کمتر قابل پیش بینی باشد. دیابت شیرین (به ویژه دیابت کنترل نشده)، پوکی استخوان ، نقص ایمنی و درمان های پزشکی مانند شیمی درمانی و پرتو درمانی از این موارد هستند.

 آیا افراد سیگاری می‌توانند از ایمپلنت‌های دندان بهره‌مند شوند؟

میزان موفقیت ایمپلنت‌های دندان در طولانی مدت ممکن است در افراد سیگاری نسبت به غیر سیگاری‌ها کمتر باشد. سیگار کشیدن موجب کاهش تراکم و کیفیت استخوان و کاهش روند بهبود زخم می‌شود. اینکه چگونه این فاکتورها موجب کاهش عمر ایمپلنت می‌شوند واضح است. البته این بدین معنا نیست که جایگزینی ایمپلنت در افراد سیگاری ممنوع است، اما این افراد باید بدانند که اگر به این عادت خود ادامه بدهند احتمال عدم موفقیت درمان ایمپلنت افزایش می‌یابد.

 آیا جایگزینی ایمپلنت دندان در افراد جوان امکان پذیر است؟

به عنوان یک قاعده کلی، جایگزین کردن ایمپلنت‌های دندان باید تا سن ۱۸ سالگی به تعویق بیفتد. در واقع این سن مرتبط با زمانی است که رشد فک کامل می‌شود.

 آیا جایگزینی ایمپلنت دندان در افراد با تراکم پایین استخوان ممکن است؟

از آنجا که موفقیت درمان ایمپلنت دندان تا حد زیادی به استخوانی که ایمپلنت در آن قرار می‌گیرد بستگی دارد، در افراد با تراکم پایین استخوان احتمالا لازم است پیوند استخوان قبل از جایگزین کردن ایمپلنت انجام شود. این عمل معمولا به طور جداگانه و قبل از جایگزینی ایمپلنت انجام شده که باید به طور کامل بهبود یابد تا بتوان ایمپلنت دندان را قرار داد.

اگر قصد انجام ایمپلنت دندان دارید حتما نیازمند اطلاعات بیشتری هستید پس جهت کسب اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید.

 

خونریزی لثه: از علل و علائم تا نحوه درمان و پیشگیری

 احتمالا همه ما دست کم چند بار در طول زندگی با خونریزی لثه مواجه شده ایم. این مساله ممکن است بسیار اتفاقی و یا حتی ناشی از یک وضعیت و شرایط جدی پزشکی باشد. آنچه در این مقاله می خوانید علائم همراه با خونریزی از لثه، دلایل، درمان و نحوه پیشگیری از این مساله دندانپزشکی است. چنانچه لثه شما خونریزی دارد و یا درباره آن نگران هستید این مقاله  از کلینیک دندانپزشکی قیطریه یعنی دنیا دنتال به درد شما خواهد خورد.

علائم و نشانه ها

هر زمان که از بافت لثه خون خارج شود علائم دیگری همراه با خونریزی قابل مشاهده خواهند بود. مهم ترین علائمی که می توانند همراه با خونریزی از بافت لثه مشاهده شوند عبارتند از:

ورم لثه

  • حساس شدن و خونریزی حین مسواک زدن
  • فاصله گرفتن لثه از دندان ها
  • ایجاد فاصله بین دندان ها
  • شل شدن دندان ها
  • بوی بد دهان( جهت کسب اطلاعات بیشتر پیرامون دلایل و هم چنین درمان بوی بد دهلن رو این لینک کلیک کنید.)

دلایل

اولین چیزی که باید بدانید این است که خونریزی لثه هرگز طبیعی نیست. به همین دلیل یافتن علت آن حتی اگر میزان خونریزی بسیار جزئی است مهم است. در ادامه با تمام علل احتمالی خونریزی لثه آشنا خواهید شد.

  • استفاده نادرست از محصولات دندانپزشکی
  • مصرف برخی از داروها
  • برخی از شرایط  و بیماری های پزشکی
  • سبک نامناسب زندگی
  • التهاب لثه
  • التهاب لثه نکروزان اولسراتیو حاد
  • هموفیلی a

خونریزی پس از جراحی دندان

خونریزی بعد از جراحی یا عمل دندان بسیار رایج است و احتمالاً به دلیل لخته ای است که جدا شده و باعث شروع خونریزی می شود. اگر در تشکیل لخته خون مشکل دارید ممکن است برای بند آمدن خون نیاز به کمک دندانپزشک یا پزشک داشته باشید.

درمان

هرچند که برای چنین موضوعی به ندرت نیاز به مراجعه اورژانسی به دندانپزشکی است اما خونریزی از بافت لثه را هرگز نباید نادیده گرفت. با این حال چنانچه خونریزی به نظر می‌رسد جدی است و همراه با آن آسیب اساسی به لثه وارد شده، و از همه مهم تر اگر خونریزی متوقف نمی شود، بهتر است که یک کلینیک دندانپزشکی مجهز یا بیمارستان مراجعه کنید.

درمان خونریزی لثه عموما به علت و منشاء آن بسیتگی دارد و بعد از پیدا شدن علت آن به تشخیص دندانپزشک یا پزشک متخصص روند درمان آغاز می شود.

در موارد زیر سعی کنید حتما برای اطمینان هم که شده به کلینیک یا پزشک مراجعه کنید:

اگر لثه های شما روزانه خونریزی می کنند

اگر شما دردی را تجربه می کنید که غذا خوردن را دشوار می کند

اگر بین دندان ها و لثه فاصله افتاده و یا دندان ها شل یا لق شده اند

منبع

اگر در شرایط فعلی با توجه به شیوع ویروس کرونا نیاز به مطالعه دانشنامه دندانپزشکی دارید اینجا کلیک کنید.

صفحه قبل 1 ... 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 صفحه بعد